DEK
K
AşIk Oyunu:
Divriği yöresinde ( Bu
genellemeyi Anadolunun birçok yeri için de yapabiliriz ) iletişim
araçlarının ( televizyon, radio, uydu, gazete vb. ) bulunmadığı
ya da yaygın olmadığı zamanlarda köylerde gençler iş
zamanlarının dışında birtakım etkinlikler
organize ederlerdi. Gençlerin buluşma yerleri ( özellikle erkekler ) genellikle
köy merkezindeki damlardır. ( Bunun yanında gençler; düğünler,
cenaze, Abdal Musa etkinlikleri vb durumlarda da bir araya gelirler ). Damlardaki bu buluşmalarda gençler konuşma
fırsatı ve oyun oynama imkanı bulmaktadırlar. Bu
oyunların içinde aşık oyunun ayrı bir önemi vardır. Aşık
bir çeşit kemiktir (bakınız fotoğraf 1). Aşığın
bulunması zordur. Çünkü canlı bir hayvanın kesilmesi ya da
ölmesi gerekmektedir. O yörede küçükbaş ve büyükbaş hayvanlar
ailelerin geçim kaynağı olduğu için kolay kolay kesilmez.
Dolayısıyla aşık oyununda kazanan kişinin prestiji
artmaktadır. Aşık oyunun yanında çocuklar çelik çomak da
oynamaktadırlar.
Fotoğraf 1:
Küçükbaş hayvanın aşığı
Aşık; küçükbaş hayvanların ya da
büyükbaş hayvanın arka ayaklarının eklem yerlerinden elde
edilir. Bu oyun köyümüzde daha çok kışın oynanmaktadır.
Aşıkların iri olanları seçilerek
ağırlaştırmak için orta yerine kurşun dökülür. Aşıklar,
çeşitli kök boyalarıyla boyanır. Oyunculardan her biri birer
aşığı sıraya dizer. ( Günümüzde çocukların
bilyelerle oynadıkları oyuna benzer ) Belli bir uzaklıkta
çizilen çizgiden sırasıyla herkes dizilen aşıklara elindeki
kurşun dökülmüş aşıkları atarak vurmaya
çalışır. Bunun yanında yerdeki aşıkları
vurmak için lök[C1] de kullanılır.
Vurulan aşığın kazanılması için dizilen yerden üç
ayak gitmesi esastır. Bu şekilde oyun devam eder. Aşık
kemiğiyle oynanan farklı oyunlar da mevcuttur.
Fotoğraf 2:
Aşıkların yere diziliş şekli
Ancak köyümüzde bu oyunu oynayan çocuk sayısı günümüzde neredeyse yok gibidir.
Fotoğraf 3: Lök (büyük görünümde olan aşık) ve boyanmış, boyanmamış diğer aşıklar